مهاجرت؛ سود یا هزینه؟

مهاجرت – بهای سیاست درهای بسته «تیدو » که همه ما می‌پردازیم

در گزارش تازه‌یی زیر عنوان «سود مهاجرت»، تونی یوهانسون نشان می‌دهد که ما همه چه بهایی را برای سیاست‌های بسته‌ی مهاجرتی توافق‌نامهٔ تیدو (Tidöavtalet) می‌پردازیم. این گزارش در پاسخ به اقدام دولت تهیه شده است که به انستیتوت بررسی وضعیت اقتصادی سویدن(Konjunkturinstitutet) وظیفه سپرده تا هزینه‌های مهاجرت را محاسبه کند.
مشکل اصلی اینجاست که محاسبات میانگینی که معمولاً استفاده می‌شوند، اصلاً هزینه‌های واقعی برای جامعه را نشان نمی‌دهند. تونی یوهانسون توضیح می‌دهد که «توزیع مجدد منابع» به معنای «هزینه» نیست، و نمی‌توان نتیجه گرفت که مهاجرت باعث افزایش این توزیع مجدد می‌شود.
محاسبات مشابهی می‌تواند در مورد گروه‌های دیگر جامعه مانند زنان و مردان نیز انجام شود. اگر چنین محاسبه‌یی برای زنان صورت گیرد، نشان خواهد داد که منابع از مردان به زنان منتقل می‌شود، زیرا زنان معمولاً درآمد کمتر و در نتیجه پرداخت مالیات کمتر دارند. اما هیچ‌کس ادعا نمی‌کند که این توزیع مجدد، هزینه‌یی برای وجود زنان در جامعه است.
بنابراین، اینکه توزیع مجدد در مورد مهاجران و پناهجویان به‌عنوان هزینه تلقی می‌شود، هیچ بنیاد منطقی ندارد.

مهاجران بیشتر مشاغل با درآمد پایین را اشغال می‌کنند، نه اینکه این مشاغل را به‌وجود بیاورند. هم‌زمان، مهاجرت باعث افزایش بیکاری کلی نمی‌شود. در مجموع، مهاجرت سبب شده که افراد متولد داخل کشور در ساختار درآمدی ارتقا یابند و خطر بیکاری برای آن‌ها کاهش یابد، نسبت به حالتی که اگر مهاجرت کمتر می‌بود.
مهاجرت گستردهٔ پناهجویان در میانه‌های دههٔ ۲۰۱۰ منجر به «فروپاشی سیستم» نشد، بلکه نرخ بیکاری کاهش یافت، اشتغال بالا رفت، رشد اقتصادی خوب بود و وضعیت مالی دولت بهبود یافت. مهاجرت باعث انبساط مالی شد که خودش را از طریق رشد اقتصادی تأمین کرد.
بسیاری از کسانی که در دههٔ ۲۰۱۰ به سویدن مهاجرت کردند، در سکتور خدمات عامه جذب شدند و امروز برای کارکرد درست خدمات صحی و مراقبتی نقش اساسی دارند. در سال‌های آینده، با افزایش میانگین سنی مردم متولد داخل کشور، مهاجران سهم عمده‌یی در تأمین نیروی کاری خواهند داشت. مهاجران در بسیاری از مشاغل کلیدی سکتور صحت و خدمات صحی سهم بالاتر از حد معمول دارند.
همچنین مهاجرت در برابر «باد مخالف جمعیتی» نقش مؤثری ایفا کرده است. بدون مهاجرت، نسبت افراد کارکننده به نیازمندان به مراتب پایین‌تر می‌بود، و افراد متولد داخل کشور ناگزیر می‌بودند مالیات بیشتر، سن تقاعد بالاتر، یا هفتهٔ کاری طولانی‌تری را برای حفظ سطح رفاه فعلی بپذیرند.

مهاجرت یک سود برای سویدن و مردم آن بوده و هست—چرا که هم نسبت تأمین مالی دولت را بهبود می‌بخشد، هم نیاز سکتور خدمات عامه به نیروی متخصص را تأمین می‌کند، و هم رشد بهره‌وری و در نتیجه درآمد متوسط مردم را افزایش می‌دهد.
منبع :

متن کامل این گزارش به زبان سویدنی در فارمات پی دی اف( PDF )  در زیر :

katalys_no_123-NY

https://www.katalys.se/publikation/vinsten-med-invandring/