من برای بهتر شدن سویدن تلاش می‌کنم – اما حالا مرا باری بر دوش می‌دانند

ناتالی شمشوم: جنایتکاران می‌مانند، اما من که کار می‌کنم و مالیه می‌پردازم، باید اخراج شوم

این مقاله در بخش «Debatt» [ دیدگاه ]روزنامهٔ Aftonbladet به نشر رسیده است.

من در سال ۲۰۱۸ با امید به آینده‌ای بهتر به سویدن آمدم. امروز، پس از هفت سال زندگی در این کشور، در بخش خدمات خانه‌گی در شلفتیو کار رسمی دارم و هر روز به سالمندان و بیماران کمک می‌کنم که زندگی روزمره‌شان را بگذرانند.

در کنار کار، در رشتهٔ علوم طبیعی درس خواندم – یکی از دشوارترین برنامه‌های آموزشی – و هم‌زمان ۶۰ درصد وقت کار کردم تا بتوانم مطابق قانون تأمین مالی زندگی‌ام را اداره کنم. مالیه پرداختم، به قوانین احترام گذاشتم و همیشه تلاش کردم بهترین باشم. با این حال، امروز با خطر اخراج روبه‌رو هستم.

از اپریل ۲۰۲۳ منتظر پاسخ در مورد تمدید اجازه کارم هستم. تقریباً دو سال است که در بلاتکلیفی، استرس و نگرانی زندگی می‌کنم. تمام مدارک لازم را فرستاده‌ام: اسناد تکمیلی، تأییدیهٔ کار، فیش معاش، و مدرک تأمین مالی. حتی تحصیلات دانشگاهی‌ام را که همیشه رویایش را داشتم، به تعویق انداختم تا بتوانم اجازه کار و اقامت دریافت کنم.

اما حالا سیاستمداران سویدن می‌گویند که دیگر حق ماندن ندارم – فقط به این دلیل که یک‌بار درخواست پناهندگی داده‌ام و بعد از گزینهٔ تغییر مسیر (Spårbyte) استفاده کرده‌ام.

این تصمیم دردناک، ناعادلانه و ناامیدکننده است.

از اول اپریل ۲۰۲۵، افرادی که پیش‌تر پناهندگی خواسته‌اند، دیگر نمی‌توانند از مسیر کار برای اقامت اقدام کنند. حتی کسانی که منتظر تمدید اجازه کار هستند، باید سویدن را ترک کنند و از خارج درخواست بدهند.

این یعنی من و هزاران نفر دیگر که امروز در سویدن کار و زندگی داریم، مجبور می‌شویم کشور را ترک کنیم. تمام آنچه ساخته‌ایم – کار، درس، روابط، و رؤیاهای آینده – در خطر از دست رفتن است.

من هیچ قانون‌شکنی نکرده‌ام. از سال ۲۰۲۱ در خدمات خانه‌گی کار کرده‌ام، از ۲۰۲۳ کار رسمی دارم، و از طرف همکاران و سالمندانی که از آن‌ها مراقبت می‌کنم، تحسین شده‌ام. برای این راه، از خواب، اوقات فراغت و حتی سلامتی‌ام گذشته‌ام. من یکی از کسانی‌ام که کمک می‌کنند سویدن بهتر کار کند – اما حالا با من طوری رفتار می‌شود که انگار بار اضافی هستم.

کجاست عدالت؟ چرا جنایتکارانی که لت‌وکوب، دزدی و حتی قتل کرده‌اند، اما تابعیت یا اقامت دایم دارند، می‌توانند بمانند – اما من که قانون را رعایت کرده‌ام و فقط خواسته‌ام زندگی شرافتمندانه‌ای داشته باشم، باید اخراج شوم؟

این تصمیم نه‌تنها ناعادلانه است، بلکه خطرناک نیز هست، چون این پیام را می‌فرستد که:
در سویدن، فرقی ندارد چقدر زحمت بکشی؛ بعضی‌ها هیچ‌وقت واقعاً پذیرفته نمی‌شوند.

من از سیاستمداران سویدن خواهش می‌کنم:
تصمیم لغو تغییر مسیر را پس بگیرید. به کسانی که در این کشور زندگی ساخته‌اند، اجازه دهید بمانند.
اجازه بدهید به کار و خدمت ادامه دهیم، اینجا زندگی کنیم و رؤیاهایمان را دنبال کنیم – در کشوری که آن را خانه می‌دانیم.

ناتالی شمشوم، کارمند خدمات خانه‌گی در شاروالی شلفتیو

منبع: مقالهٔ دیبات در روزنامهٔ Aftonbladet

https://www.aftonbladet.se/debatt/a/o3QA0W/natyalie-jag-gjorde-allt-ratt-nu-hotas-jag-av-utvisning