از مهاجرت تا پارلمان فنلند؛ روایت الهام‌بخش نسیمه رزمیار از مبارزه و موفقیت

معرفی مختصر نسیمه رزمیار

نسیمه رزمیار، سیاستمدار افغان‌تبار و از چهره‌های برجستهٔ سیاسی در کشور فنلند است که در سال ۱۹۸۴ در شهر کابل متولد شده و در سن پنج‌سالگی همراه با خانواده‌اش افغانستان را ترک نمود. پس از اقامت کوتاه در مسکو، در سال ۱۹۹۳ به فنلند مهاجرت کرد و از آن زمان تا کنون در آن کشور زندگی می‌کند.

او به‌حیث عضو حزب سوسیال دموکرات فنلند (SDP)، در سال ۲۰۱۵ برای نخستین‌بار به پارلمان فنلند راه یافت و به‌عنوان نخستین زن مهاجر افغان‌تبار در پارلمان یک کشور اروپایی شناخته شد. وی در انتخابات سال ۲۰۲۳ برای بار دوم با کسب بیش از بیست‌هزار رأی به پارلمان راه یافت. همچنان در سال ۲۰۲۱ به‌حیث معاون شاروال (شهردار) هلسنگی در امور آموزش و پرورش تعیین گردید و در سال ۲۰۲۳ به‌عنوان معاون اول حزب سوسیال دموکرات فنلند نیز برگزیده شد.

نسیمه رزمیار دارای تحصیلات عالی در رشتهٔ علوم اجتماعی و امور جوانان بوده و پیش از ورود به سیاست، در نهادهای مختلف اجتماعی و بین‌المللی، از جمله سازمان بین‌المللی مهاجرت (IOM) و نهادهای حمایت از زنان و اطفال، ایفای وظیفه نموده است. او به چندین زبان، از جمله دری، پشتو، فنلندی، انگلیسی، سویدنی و روسی تسلط دارد.

رزمیار به‌عنوان یک چهرهٔ موفق مهاجر، نماد تلاش، پشتکار و موفقیت در جامعهٔ دموکراتیک فنلند شمرده می‌شود و همواره در سخنان و فعالیت‌هایش، بر حمایت از حقوق زنان، برابری و توجه به وضعیت مردم افغانستان تأکید می‌نماید.

پیام سایت و فیسبوک افغان‌های سویدن

سایت و فیسبوک افغان‌های سویدن، با ابراز امتنان و افتخار، برای بانو نسیمه رزمیار موفقیت‌های مزید، دوام‌دار و درخشان در عرصه‌های سیاسی، اجتماعی و انسانی آرزو می‌نماید. کارنامهٔ پُربار و تلاش‌های پیگیر ایشان، نه تنها مایهٔ سربلندی جامعهٔ افغان در مهاجرت است، بلکه الهام‌بخش نسل جوان، به‌ویژه دختران و زنان افغان می‌باشد تا با اعتماد به نفس، دانش و پشتکار، راه‌های دشوار را با عزت و سربلندی طی نمایند.

امید است صدای این بانوی شجاع و پرتلاش در دفاع از عدالت، برابری و کرامت انسانی هر روز رساتر گردد و در راستای بهبود وضعیت زنان و مردم افغانستان، نقش مؤثرتر و گسترده‌تری ایفا نماید. بی‌گمان، حضور بانو نسیمه رزمیار در بلندترین سطوح تصمیم‌گیری، نمادی از توانایی، تعهد و آیندهٔ روشن برای نسل‌های پسین است.

اینک متن مصاحبه در زیر تقدیم خوانندگان گرامی می‌گردد.

نسیمه رزمیار در گفت‌وگو با تورپیکۍ غرنۍ، خبرنگار بی‌بی‌سی

(نشرشده بتاریخ ۱۶ اپریل ۲۰۲۶ در سایت بی‌بی‌سی دری)

نسیمه رزمیار در این مصاحبه می‌گوید:
«در اینجا (فنلند)، زمانی‌که پیاده یا با سرویس (بس) رفت‌وآمد می‌کردم، ساختمان پارلمان را می‌دیدم. با خود فکر می‌کردم اگر روزی بتوانم در اینجا کار کنم، وظیفه‌ای داشته باشم و دفتری برای کارم باشد. اما هرگز تصور نمی‌کردم که روزی به‌حیث اولین زن مهاجر افغان، عضو پارلمان فنلند شوم.»

او همچنان می‌افزاید:
«زنان افغانستان، چه در اروپا و چه در دیگر نقاط جهان، در زندگی و سیاست به موفقیت‌های چشمگیری دست یافته‌اند. با تأسف، دختران و زنان در داخل افغانستان از امکانات و آزادی‌هایی که ما در اروپا و فنلند داریم، برخوردار نبوده‌اند. در حالی‌که زنان افغان واقعاً بااستعداد اند، اما فرصت‌ها برایشان فراهم نشده است.»

نسیمه رزمیار دربارهٔ گذشتهٔ خود می‌گوید:
«ما در افغانستان زندگی خوب و آیندهای خوب  داشتیم و پدرم نیز آیندهٔ سیاسی داشت، اما در مهاجرت همه‌چیز از صفر آغاز می‌شود. وقتی به فنلند آمدیم، زبان فنلندی را نمی‌فهمیدیم و یافتن کار بسیار دشوار بود. من همیشه احساس مسئولیت می‌کردم تا برای خانواده‌ام کار کنم، تا روزی پدرم احساس خوشبختی نماید. او گاهی به شوخی می‌گوید: “زمانی من رزمیار بودم، اما حالا تو رزمیار هستی و همه تو را می‌شناسند.”»

او با اشاره به وضعیت اجتماعی می‌گوید:
«متأسفانه جامعهٔ افغانستان جامعه‌ای مردسالار بوده و مردها حرف اول را داشته‌اند. ما نباید هیچ‌گاه زنان افغان را فراموش کنیم، چه در فنلند باشیم، چه در اروپا یا در سطح ملل متحد.»

وی در ادامه می‌افزاید:
«در پارلمان فنلند، هرگاه در مورد افغانستان صحبت می‌شود، تلاش می‌کنم توجه همه را به وضعیت دشوار زنان افغانستان جلب کنم.»

نسیمه رزمیار در مورد خاطراتش از افغانستان می‌گوید:
«پنج‌ساله بودم که از افغانستان بیرون شدیم. گاهی نمی‌دانم این‌ها خاطره است یا خواب. خانه‌های هر دو پدرکلانم را هنوز به یاد دارم. متأسفانه پس از خروج، دیگر به افغانستان نرفته‌ام، اما خاطرات خوبی از کابل دارم.»

او دربارهٔ فرهنگ نیز می‌گوید:
«در نوجوانی لباس‌های افغانی داشتم، اما حالا متأسفانه آن‌ها را ندارم. غذاهای افغانی برای من بهترین غذاهای دنیا اند، هرچند خودم پختن آن‌ها را بلد نیستم، چون همیشه مادرجانم آشپزی می‌کرد.»

در پایان می‌افزاید:
«من همیشه به بچه‌گک‌هایم (کودکانم) می‌گویم که کلتور افغان‌ها، کلتور مردمی است. من واقعاً به فرهنگ افغانستان افتخار می‌کنم.»

غرض شنیدن مصاحبه لینک زیر را کلیک کنید :

https://fb.watch/GyUBuL63OB/