- 3 oktober, 2024
- Posted by: Nasim Sahar
- Category: Svenska, Svenska Press, خبرهاي سويدن, وضعيت افغانستان, وضعیت افغانستان
”به خواستهای طالبان تن ندهید”
حکومت اسلامگرای طالبان به قوانین بینالمللی و حقوق بشری احترام نمیگذارد. بنابراین، نباید به طالبان اجازه داده شود تا سفارت افغانستان را در سویدن تصاحب کند.
علی / الکساندر ابوذر- کارشناس امور سیاسی، از تبار افغانستان.
طالبان در افغانستان یک دیپلوماسی مبتنی بر باجگیری را آغاز کرده است، تا نمایندگیهای دیپلوماتیک افغانستان را در سراسر جهان، از جمله سفارت افغانستان در سویدن را تصاحب کند. این رژیم اسلامگرا تلاش میکند که از این طریق رسمیت بینالمللی برای خودش کسب کند. این دیپلوماسی باجگیرانه اکنون متوجه سویدن شده است؛ اما حکومت سویدن باید در مقابل تلاشهای طالبان مقاومت کند.
امروز سفارت افغانستان در سویدن نماینده مردم افغانستان، قانون اساسی مشروع کشور آن کشور است و هم از حمایت در میان دیاسپورای افغانها در شمال اروپا و هم در میان مردم داخل افغانستان برخوردار است. این سفارت خدمات قونسلی عالی به اتباع کشور ارائه میدهد. تسلط طالبان یا بسته شدن سفارت افغانستان در سویدن به رژیم روزافزون سختگیر، زنستیز و شریعتگرای طالبان در کابل مشروعیت میبخشد و پیام میدهد که سویدن به عنوان یک کشور، ”سرکوب گسترده و سیستماتیک زنان”، مجازاتهای دستهجمعی و نقض حقوق بشر را میپذیرد.
از همین رو، هرگونه همکاری یا روابط دیپلوماتیک با طالبان چیزی جز تسلیم محض تلقی نمیشود و به حیثیت سویدن آسیب خواهد رساند. مردم افغانستان خیانت بزرگی را تجربه کردهاند، زمانی که کشورهای غربی این کشور را رها کردند. چگونه ایالات متحده امریکا – با تأیید کشورهای اروپایی – با اسلامگرایان مذاکره کرد؟ بهاصطلاح برنامه خروج (توافقنامه دوحه) به تسلط طالبان در کابل و یک شکست تحقیرآمیز برای کل جهان غرب منجر شد.
یکی از دلایل این ناکامی در افغانستان را میتوان به ناتوانی رهبران و دیپلوماتهای کشورهای غربی در درک نیت واقعی، استراتیژی و اهداف سیاسی طالبان نسبت داد. نمونهای از این عدم درک، مشارکت طالبان در سومین کنفرانس دوحه درباره افغانستان در ۳۰ جون امسال است. سازمان ملل متحد حکومت کابل را به این نشست و گفتگو دعوت کرد، به این امید که گفتگو و مذاکره بتواند راه را برای بهبود وضعیت دشوار زندگی زنان افغان هموار کند؛ اما حضور طالبان رژیم را جسورتر ساخت. پس از کنفرانس دوحه، رهبر طالبان، هبتالله آخندزاده، فرمانی صادر کرد که قوانین سرکوبگرانهتری برای زنان افغان وضع کرد. این فرمان بیرون رفتن زنان از خانه، صحبت کردن یا شنیده شدن در اماکن عمومی و نشان دادن چهرهشان را ممنوع میسازد.
در عین حال، وزارت امور خارجه رژیم طالبان یک نامه به تمام اتباع افغان و سفارتخانههای افغانستان در کشورهای اتحادیه اروپا ابلاغ کرده تا آنها را به اطاعت و تسلیم فراخواند. همچنین یک بیانیه به وزارتخانههای امور خارجه برخی از کشورهای اروپایی ارسال کرده است تا از اعطای اعتماد به نمایندگیهای قانونی مردم افغانستان خودداری کنند.
نمونه دیگری از این مسئله، تلاش ناروی برای میانجیگری در راستای ایجاد ”صلح” و ”گفتگو” است. این کشور چندین بار نمایندگان طالبان را به ناروی دعوت کرده، اما این گفتگوها توسط طالبان بهعنوان توجیه برای حکومت در افغانستان استفاده شده است. سویدن نباید همان اشتباه را تکرار کند.
رژیم اسلامگرای طالبان به قوانین بینالمللی، کنوانسیونها و هنجارهایی که افغانستان به آنها پایبند بوده، احترام نمیگذارد، اما بر این اصرار دارد که جامعه جهانی باید آنها را در جامعه بینالمللی بپذیرد.
______________________________________
من از این رو از صدراعظم سویدن، اولف کریسترشون، و وزیر امور خارجه، ماریا مالمر استنرگارد، میخواهم که به دیپلوماسی باجگیرانه طالبان و خواستههای آنها برای گفتگو، همکاری یا عادیسازی روابط پاسخ ندهند. سویدن باید علیه مشروعیت رژیم طالبان هم در داخل اتحادیه اروپا و هم در سطح بینالمللی ایستادگی کند. در عین حال، دولت سویدن به نمایندگی فعلی افغانستان در این کشور باید اعتماد مستمر داشته باشد و فعالیت آنرا حمایت کند تا اینکه یک رژیم مشروع در افغانستان مستقر یا تشکیل شود.
برخی بر این باور اند، که گفتگو و مکالمه [باطالبان] راه است برای افغانستان تحت حکومت طالبان. این مسئله به وضوح از زمان به قدرت رسیدن طالبان در ۱۵ ماه اگست ۲۰۲۱ شکست خورده است. برای اینکه گفتگو و مکالمه به وقوع بپیوندد، رژیم اسلامگرا باید ابتدا – بهصورت عملی – حقوق دختران و زنان را برای تحصیل و آموزش، حقوق زنان برای کار و آزادی، حقوق زنان و دختران برای آزادی از قیمومیت، حقوق زنان برای خدمات صحی و ولادی را تضمین کند.
این حقوق بنیادین بشری باید از سوی حکومت طالبان رعایت شود و هرگز نباید به بهانه اسلام نادیده گرفته شود، زیرا زنان و دختران این حقوق را در تمام کشورهای اسلامی دارند، از جمله در دولت شریعت عربستان سعودی و در ایران تحت حاکمیت ملاها.
بنابراین، سویدن باید در برابر دیپلوماسی باجگیرانه طالبان در داخل کشور و سرکوب زنان بیچهره، بیدفاع و رهاشده در افغانستان ایستادگی کند. به رژیم طالبان مشروعیت سیاسی ندهید.
الکساندر علی ابوذر
کارشناس علوم سیاسی، نظریه پرداز و سوسیالدموکرات، فارغ التحصیل از مقطع کارشناسی ارشد از رشته علوم سیاسی از دانشگاه استکهلم سویدن. با تبار از افغانستان.
منبع :روزنامه سوینسکا داگبلادت
https://www.svd.se/a/wgK00n/sverige-bor-inte-ga-talibanerna-till-motes-skriver-alexander-abozar
Lämna ett svar
Du måste vara inloggad för att publicera en kommentar.



